Volvamos a un clásico de la música moderna. Dudo que haya alguien que no haya oído alguna vez esta canción, con su tan característica melodía del contrabajo, con su letra, su melodía... Sin duda un gran temazo, con una gran carga nostálgica, que hoy dejo en este blog para vuestro disfrute.

Every breath you take
Every move you make
Every bond you break
Every step you take
I'll be watching you.

Every single day
Every word you say
Every game you play
Every night you stay
I'll be watching you.

Oh can't you see
You belong to me?
How my poor heart aches with every step you take.

Every move you make
Every vow you break
Every smile you fake
Every claim you stake
I'll be watching you.

Since you've gone I've been lost without a trace.
I dream at night, I can only see your face.
I look around but it's you I can't replace.
I keep crying baby, baby please..................

Every move you make
Every vow you break
Every smile you fake
Every claim you stake
I'll be watching you.

Every move you make
Every vow you break
Every smile you fake
Every claim you stake
I'll be watching you.......

Para seguir cos temas galegos que tan de moda están no meu blog, vou falar un pouco de literatura galega, que creo que anteriormente non falei diso. Tiven a oportunidade de ler un libro chamado "O centro do labirinto", de Agustín Fernández Paz.

A historia que nos conta este autor neste caso é moi entretenida, aínda que é un libro dedicado os adolescentes. Pero manten o lector atento ao que poida pasar durante todo o rato.

Por unha banda, paréceme unha obra moi axeitada para os lectores desa edade, polo feito de que dous dos personaxes do libro teñen os mesmos anos e os seus problemas poden ser moi parecidos aos que teñan nas súas vidas. Tamén lles ensina a importancia da boa relación entre nai e fillo.

Pero por outra banda, debo facer unha crítica, que é a seguinte: a novela está situada no futuro, máis ou menos cara ao ano 2050. Supóñese que para entón, a situación de globalización extenderíase tanto que só habería unha lingua no mundo. A verdade é que neste tema, o autor deixa moito lugar á reflexión, mais non creo que un adolescente poida entender os aspectos relacionados con este tema.

Non obstante, isto pódese tomar coma un aspecto positivo. E é o feito de que pode gustar a persoas de diferentes edades.

No caso de que os alumnos do colexio tivesen que lelo, eu comentaríalles un pouco sobre este tema. Desta maneira, podería ser una lectura moi axeitada para eles.

Hoxe vou falar dunha película galega que vin vai algúns días, pero non tiven tempo para escribir antes.

A película é bastante nova, e trata sobre a enfermidade da esquizofrenia. A verdade é que é que me deu un pouco de medo, xa que estas patoloxías son moi perigosas. Mais iso mantívome atento toda a película. Iso sí, non a recomendo para os máis medoñentos, porque conten algunhas escenas un pouco violentas. Pero en xeral, non ten moitos problemas.

Vou rematar esta curta crítica dicindo que para ser unha película dunha comunidade autónoma está moi ben feita. Está ben interpretada, e tamén ten unha boa realización. Por tanto, recomendo esta película, aínda que non se coñeza a lingua, pois xa se sabe que o galego é parecido ao castelán, e unha persoa de España non creo que teña maior problema para entendelo.

It wasn't enough simply to create the world; the Aboriginal god Beeral wanted it to be beautiful as well. And so he sent two trusted messengers, Yindingie and his spirit helper K'gari, to render the raw material of creation into a paradise. They did such a splendid job thay by the time they were finished, K'gari longed to stay in this wonderful place forever. She lay down in the warm waters of a particularly beautiful day, and there she went to sleep.

While she slept, Yindingie transformed her body into a long, slender island of crystalline sand, the largest such island in all the world. He clothed her with the most luxuriant of rain forests, painted her soft, sandy skin a rainbow of colors, and fashioned a chain of jewel-like lakes to be her eyes into heaven. He filled the air with colorful birds, and then, so she would never be lonely, he set a tribe of Aborigines on the island -the Butchulla people, who passed down the story of its creation and in whose language K'gari came to be the world for "paradise".

A lot of water has washed its shores since then. Today paradise goes by the name of Fraser Island, renamed by newcomers after a Scottish sea captain and his wife were famously marooned here among the Aborigines in 1836. But by any name or reckoning, it remains a place apart, with an uncanny ability to weave itself into the dreams of all who draw near.

Unha vez empecei con Galiza, non podo parar. A verdade é que esta terra é unha das mas atractivas da Península para min.

No panorama musical, nos 80 hai moitos grupos de rock protesta (en Galiza chamose rock bravú) que triunfan. Entre eles, temos o exemplo do grupo chamado "Os resentidos", que é o que máis me gusta desta época. A razón e moi xinxela: gústame moitísimo a gaita galega e este grupo meteuna nas súas canciones acotío. Ademáis, as súas canciones teñen unhas letras moi boas, sobre todo esta que vou poñervos. Neste caso, a queixa xeral é polos incendios que ocurren a miúdo en Galiza e outras cosas moi habituais alí.

Hoy vuelvo a hacer otra crítica literaria. Esta vez no voy a hablar de una novela, sino de un libro con un carácter más expositivo. Esta novela está escrita por el conocido Juanjo Atienza, quien ha dedicado gran parte de su vida a desentrañar los misterios del Camino de Santiago.

Entre todas esas obras, he tenido la oportunidad de poder leer esta. Personalmente, pienso que es un libro muy útil si se quiere realizar la Ruta, ya que a lo largo del libro, no sólo relacionada cada leyenda con un lugar geográfico, sino que explica la influencia de dicha leyenda en el patrimonio monumental del Camino. Además, va concienciando al lector sobre las actitudes que debe tomar a la hora de realizar el peregrinaje, para poder aprovechar de esta gran oportunidad al máximo.

Sin duda, los misterios que esconde el Camino de Santiago son innumerables, e intentar explicarlos en un libro a través de las leyendas no es tarea sencilla. Pero Juanjo Atienza consigue sintetizar y poner en relación diferentes relatos con creencias o historias antiguas, explicando símbolos en los que un simple lector no repara.

No puedo destacar nada negativo, quizás poniéndome un poco exigente, que a veces repite muchas veces determinadas afirmaciones en varias partes del libro. Pero probablemente quiera dejar algunos aspectos bien claros y ésa sea la causa de dichas reiteraciones.

Recomiendo este libro a quien esté interesado en el Camino de Santiago, especialmente si, al igual que un servidor, se es un gran amante de la mitología.

He tenido el placer de releer este libro. Tal y como anuncié en su día, había varias versiones de esta obra y he leído otra editorial. He comprobado que, si bien hay una serie de relatos comunes, más de la mitad eran diferentes. Es curioso que algunos de esos relatos sean de los más conocidos, como es el caso de Simbad, que aparece en esta versión y no en la que leí anteriormente.

Pocas cosas nuevas puedo añadir desde aquella crítica que realicé hace varios meses atrás. Simplemente quitarnos de la cabeza la idea de que es una recopilación de cuentos con un carácter puramente machista. Debemos percatarnos de que el machismo se refleja en numerosos relatos, pero en algunos es la mujer la que vence al hombre.

Bonitos relatos con gran presencia mítica, muestra de culturas que van desde el país de Misr (Egipto) hasta el país de China.